bywały


bywały
bywały {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, bywałyali {{/stl_8}}{{stl_7}}'taki, który ma dużą wiedzę i doświadczenie zdobyte podczas licznych podróży po świecie; znający świat': {{/stl_7}}{{stl_10}}Cieszyć się mianem człowieka bywałego. Nie obawiała się kompromitacji w towarzystwie bywałego męża. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bywały — bywałyali «taki, który dużo podróżował, przebywał gdzieś, znający świat; rzadziej: doświadczony, obyty» Był to człowiek bywały, wykształcony. Uchodził za bywałego w świecie, za granicą …   Słownik języka polskiego

  • Ukrainian Latin alphabet — A Latin alphabet for the Ukrainian language has been proposed or imposed several times in history, but has never challenged the conventional Cyrillic Ukrainian alphabet. The Ukrainian literary language has been written with the Cyrillic alphabet …   Wikipedia

  • człowiek — 1. Człowiek bez charakteru «człowiek o słabej woli»: Po każdym niespełnieniu wracałem do domu, przekonany, że jestem człowiekiem bez charakteru. S. Mrożek, Opowiadania II. 2. Człowiek bez jutra «człowiek niemający perspektyw, szans osiągnięcia… …   Słownik frazeologiczny

  • dech — 1. Bez tchu a) «dusząc się z braku powietrza, ze zmęczenia»: Pędem przebiegł korytarz, jeszcze dwa duże królewskie pokoje – i bez tchu dopadł do sypialni króla. J. Korczak, Maciuś. b) «bez przerwy, bez odpoczynku»: Jaś odważył się na tę rzecz… …   Słownik frazeologiczny

  • bywalec — m II, DB. bywaleclca, W. bywaleclcze; lm M. bywaleclcy, DB. bywaleclców 1. «człowiek często bywający w danym miejscu, stały gość jakiegoś lokalu, teatru itp.» Być stałym bywalcem kawiarni, koncertów (a. na koncertach), teatru. 2. «człowiek, który …   Słownik języka polskiego

  • salonowy — «charakterystyczny dla zebrań towarzyskich w salonach, właściwy salonom, odbywający się w salonach; bywały w salonach; wykwintny, wytworny, elegancki, wyrobiony towarzysko» Grzeczność, ogłada, uprzejmość salonowa. Maniery salonowe. Konwersacja,… …   Słownik języka polskiego

  • świat — m IV, D. a, C. u, Ms. świecie; lm M. y 1. «kula ziemska, Ziemia jako miejsce bytowania człowieka wraz ze wszystkim, co na niej istnieje; warunki tego bytowania, życie na Ziemi z wszelkimi jego przejawami» Życie na świecie. Podróżować, wędrować po …   Słownik języka polskiego

  • światowy — światowywi 1. «odnoszący się do całego świata, wszystkich narodów i państw na ziemi; powszechny, międzynarodowy» Handel, rynek światowy. Gospodarka światowa. Literatura, prasa światowa. Rekord, rozgłos światowy. Polityka światowa. Wojna światowa …   Słownik języka polskiego

  • buvolas — ×buvõlas, ė (plg. l. bywały) smob. (2) žr. buvočius: Jis jau didelis buvõlas – buvo ir Amerikoj Krkl. Neklausk seno, klausk buvõlo Bsg. Tai jau tikra buvõlė! Klm …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • okrzesywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, okrzesywaćsuję, okrzesywaćsuje, okrzesywaćany {{/stl 8}}– okrzesać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, okrzeszę, okrzesze, okrzesywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} obcinać, ociosywać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień